Loading color scheme

Matka Boża

  • W obliczu pandemii, którą obięty jest cały świat i nauczeni przykładem wielu pokoleń chrześcijan oddających się w chwilach zagrożeń pod szczególną opiekę Matki Najświętszej, chcemy ponowić nasz akt poświęcenia  Parafii Niepokalanemu Sercu N.M.P.  Wierzymy, że Matka Boża przeprowadzi nas bezpiecznie przez ten czas próby. Bardzo prosimy, aby wszyscy nasi parafianie 25 marca w Uroczystość Zwiastowania Pańskiego o 20.30 zgromadzili się w swoich domach na wspólnej modlitwie różańcowej a po jej zakończeniu odmówili akt Poświęcenia Parafii Matce Bożej.

    Matko Niepokalana, cała ufność pokładamy w potędze Twojego orędownictwa, w macierzyńskiej dobroci Twojego Serca. Posłuszni Twojemu wezwaniu z Fatimy i pouczeni przykładem św. Maksymiliana, sw. Jana Pawła II i wielu świętych poświęcamy się Twemu Niepokalanemu Sercu.
    Zawierzamy Ci naszą przeszłość, teraźniejszość i przyszłość, a zwłaszcza godzinę naszej śmierci. Racz sprawować opiekę nad nami i rozporządzać naszym czasem, naszym życiem duchowym i naszą pracą. Poświęcamy Ci nasze ciała, dusze, nasze zdolności i umiejętności. Tobie zawierzamy naszą wolność, nasze dążenia,  nasze powinności, nasze sukcesy, porażki i przewinienia.

    Matko Niepokalana broń czystości obyczajów. Zawierzamy Ci szczególnym aktem miłości i ufności wszystkie dzieci, aby w ich sercach zawsze płonął ogień żywej wiary i młości Boga. Oddajemy Ci młodzież  niech będzie wierna Bogu, Krzyżowi, Ewangelii i Kościołowi. Zachowaj ich serca w czystości.

    Spójrz miłosciwym okiem na wszystkie rodziny naszej parafii i przybądź wszystkim małżonkom ze swoją skuteczną pomocą. Wprowadź wszystkie rodziny na drogę prawdy, sprawiedliwości i miłości. Spraw Matko, aby stały się silne Bogiem, aby we wszystkich rodzinach było szanowane Boże Prawo i chrześcijańskie obyczaje. Chroń je przed rozpadem i demoralizacją.

    Zagubionym religijnie wskaż na nowo drogę do Chrystusa i Kościoła. Trwającym w grzechu wyproś łaskę skruchy i pojednania z Bogiem.

    Polecamy Ci wszystkich kapłanów posługujących, w krótkiej historii tej parafii. Niech w jedności ze swoim biskupem strzegą depozytu wiary i na wzór Dobrego Pasterza otaczają troską powierzoną im wspólnotę. Tobie powierzamy powołania kapłańskie i zakonne rodzące się w sercach naszej młodzieży, spraw niech z odwagą pójdą za Twoim Synem.

    W Twoich dłoniach pozostawiamy dzieło budowy świątyni parafialnej.

    Maryjo, której serce zostało przebite mieczem boleści otaczaj opieką wszystkich chorych, cierpiących i starszych. Daj siłę opiekującym się nimi. Przywróc radość wszystkim, którzy stracili sens życia na skutek życiowych doświadczeń.

    Przyjmij to nasze oddanie się Tobie. Przygarnij nas wszystkich do Swego Niepokalanego Serca. Całą ufność pokładamy w Tobie i Twoim Niepokalanym Sercu, w które wpisujemy każdego z nas. Broń nas i prowadź, wstawiaj się za nami, abyśmy nie zagubili kierunku drogi życia, które wskazuje nam Twoje Niepokalane Serce.

  • Każdego dnia o godzinie 20:30 jednoczymy się na wspólnej modlitwie różańcowej: rodziny w swoich domach, a księża w kościele przed Koronowaną Figurą Matki Bożej Fatimskiej. Stwórzmy wielką wspólnotę modlitewną. Prosimy na kontakt@parafianadwisle.pl  podawać swoje intencje, które zostaną odczytane na początku modlitwy. Pamiętajmy o wspólnej modlitwie w intencji zatrzymania epidemii, za osoby chore, za tych, którzy się nimi opiekują, za służby medyczne i sanitarne, a także o pokój serc i łaskę nawrócenia.

  • W tym tygodniu przypadają dni odnowy wewnętrznej:

    W pierwszy czwartek miesiąca ( 3 września) będziemy prosić Jezusa, Najwyższego Kapłana, o nowe, święte powołania kapłańskie i zakonne podczas Mszy Świętej o godz. 18.30. Po Mszy adoracja do godz. 21.00 z możliwością spowiedzi.

    W pierwszy piątek miesiąca ( 4 września)  zachęcamy do przyjęcia Komunii św. wynagradzającej Najświętszemu Sercu Pana Jezusa za grzechy całego świata. Odwiedziny chorych od godz. 9.30. Spowiedź rano od godz. 8.00 i wieczorem od godz. 17.30. Msze św. odprawimy o 8.30, 15.00- Msza św. zbiorowa z Koronką do Miłosierdzia Bożego ( intencje do Mszy można składać w zakrystii) i o 18.30. Adoracja Najświętszego Sakramentu od godz. 16.00 do Mszy wieczornej.

    W pierwszą sobotę miesiąca ( 6 września) chcemy uczcić Niepokalane Serce Najświętszej Maryi Panny nabożeństwem I soboty o godz. 8.00. Do udziału w modlitwie różąńcowej zapraszamy wszystkie koła różąńcowe.

  • Z Warszawy i różnych stron Polski zmierzają - w tym roku- symboliczne piesze pielgrzymki. Możesz i ty włączyć się w duchowe pielgrzymowanie.Od dziś  każdego dnia o godz. 18.30 Msza św. z konferencją pielgrzymkową a o godz. 19.00 wystawienie Najświętszego Sakramentu, nowenna w intencji ojczyzny przed setną rocznicą Cudu nad Wisłą, modlitwa różańcowa, adoracja zakończona Apelem Jasnogórskim. Każdego dnia przed figurą Matki Bożej będzie wystawiony koszyk, do którego można składać intencje do wspólnej modlitwy różańcowej.  Przyjdź już dziś, ofiaruj trud codziennej wieczornej modlitwy. Matka Boża czeka...

  • W Uroczystość Niepokalanego Serca N.M.P. zapraszamy na nabożeństwo Godziny Łaski. We wtorek 8 grudnia w godz. 12.00- 13.00 przed wystawionym Najświętszym Sakramentem będziemy prosić Matkę Bożą o wstawiennictwo za nami i wyproszenie szczególnych Łask. O godz. 13.00 zostanie odprawiona Msza św. zbiorowa ( intencje do Mszy można składać w zakrystii). Spowiadamy podczas nabożeństwa i w czasie Mszy św..

    Niewielu w Polsce słyszało o objawieniach Matki Bożej w Montichiari-Fontanelle, choć przyjęło się już w licznych parafiach nabożeństwo zwane Godziną Łaski. Przypada ono w uroczystość Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny - 8 grudnia od godziny 12 do 13. U jego początków są właśnie objawienia Matki Bożej Róży Duchownej we włoskim Montichiari. O niewielkim miasteczku w północnej Italii, u podnóża Alp, 20 km od Brescii, zrobiło się głośno tuż po II wojnie światowej. Wówczas to, w roku 1946, najpierw w Montichiari, a potem - w następnych latach - w położonej nieco na uboczu dzielnicy Fontanelle Matka Boża wielokrotnie ukazała się Pierinie Gilli, pielęgniarce z miejscowego szpitala. Dzięki tym objawieniom miasteczko zupełnie zmieniło swój charakter, m.in. w górującym nad okolicą starym zamku, zwanym obecnie Zamkiem Maryi, ulokowano ośrodek dla ludzi chorych i starych, natomiast przy źródle w Fontanelle - według życzenia Maryi - powstał ogromny ośrodek leczniczy z basenami z leczącą wodą z poświęconego przez Najświętszą Pannę źródła.

    Powiernicą Matki Bożej - jak wspomniałem - była Pierina Gilli, urodzona 3 sierpnia 1911 r. w wiosce San Giorgio pod Montichiari. Pochodziła ona z biednej, wielodzietnej rodziny. Gdy jej ojciec, Pancrazio, zmarł wskutek ran odniesionych podczas I wojny światowej, mała Pierina trafiła do sierocińca prowadzonego przez siostry zakonne. Sytuacja materialna rodziny poprawiła się, kiedy jej matka, Rosa, wyszła powtórnie za mąż, i Pierina mogła wrócić do domu. Była jednak źle traktowana przez ojczyma. W trudnych chwilach - jak wspominała - śpiewała Litanię loretańską do Matki Bożej, by powstrzymać jego agresję. W wieku 18 lat podjęła pracę jako pielęgniarka w szpitalu w Montichiari. Przekonana od dzieciństwa o opiece Matki Bożej, pragnęła wstąpić do zakonu, jednak z powodu słabego zdrowia i braku posagu nie została przyjęta. Nie załamując się, oddała Maryi swoje życie. Postanowiła równocześnie praktykować uczynki miłosierdzia i pokuty. Pod wpływem duchowych natchnień złożyła prywatny ślub czystości i odmówiła zamążpójścia. Celem wybranej przez nią drogi było uświęcenie własne, a także ofiarowanie praktyk pokutnych oraz cierpień za przeżywających trudności kapłanów oraz osoby konsekrowane. Ponownie starała się o przyjęcie do zakonu w 32. roku życia. Choć została przyjęta do Zgromadzenia Służebnic Miłosierdzia, nie złożyła ślubów wieczystych, głównie z powodu nękających ją ciężkich chorób. W wieku 35 lat po raz pierwszy miała widzenie Matki Bożej.

    Pierwsze objawienie Pierina przeżyła 24 listopada 1946 r. podczas pracy w szpitalu. Ujrzała płaczącą Madonnę z zanurzonymi w piersi trzema mieczami. Szatę Maryi zdobiły trzy róże: biała, czerwona i złota. Maryja nazwała siebie Różą Duchowną. Głównym przesłaniem była prośba o szerzenie kultu Matki Bożej Róży Duchownej w intencji uświęcenia dusz konsekrowanych. Kiedy Pierina opowiedziała o tym widzeniu swojemu spowiednikowi, nie znalazła zrozumienia, co więcej - nakazał jej milczenie. Podczas kolejnych widzeń i mistycznych ekstaz Pierina widziała Matkę Bożą w różnych miejscach: w domowym oratorium, w szpitalnej sali, w domowej kaplicy, w kościołach... Świadkami tych objawień były setki osób. W licznych orędziach Matka Boża nawiązywała do wielkich objawień: w Lourdes - nazywając się Niepokalanym Poczęciem; w Fatimie - pragnąc, aby rozwijano w zgromadzeniach zakonnych nabożeństwo do Jej Niepokalanego Serca i czczono Ją pod wezwaniem Róży Duchownej (Mistycznej); na rue du Bac w Paryżu - nakazując wybicie medalika podobnego do tego z 1830 r., kiedy to miały miejsce objawienia św. Katarzynie Labouré. Już bodaj z tego wynika, że przesłania Maryi w Montichiari okazały się bardzo kościelne, a tym samym uniwersalne, stąd też figury Matki Bożej Róży Duchownej zaczęto wkrótce stawiać w wielu kościołach na całym świecie.

    Fenomenem tych objawień jest wspomniana Godzina Łaski: 60 minut między godz. 12.00 a 13.00 w dniu 8 grudnia, czyli w uroczystość Niepokalanego Poczęcia Maryi. Oto Jej słowa: „Życzę sobie, aby każdego roku w dniu 8 grudnia w południe obchodzono Godzinę Łaski dla całego świata. Dzięki modlitwie w tej godzinie ześlę wiele łask dla duszy i ciała. Będą masowe nawrócenia. Dusze zatwardziałe i zimne jak marmur poruszone będą łaską Bożą i znów staną się wierne i miłujące Boga. Pan, mój Boski Syn Jezus, okaże wielkie miłosierdzie, jeżeli dobrzy ludzie będą się modlić za bliźnich. Jest moim życzeniem, aby ta Godzina była rozpowszechniona. Wkrótce ludzie poznają wielkość tej Godziny Łaski. Jeśli ktoś nie może w tym czasie przyjść do kościoła, niech modli się w domu”.

    Objawienia z Montichiari przez wiele lat nie były zatwierdzone przez Kościół, mimo że potwierdziły je cuda uzdrowień, zjawiska świetlne i słoneczne oglądane wielokrotnie w Montichiari, a nawet to, że papież Paweł VI miał na swoim biurku statuę pielgrzymującej Madonny Róży Duchownej. Biskup Brescii Giacinto Tredici, który ostatecznie musiał wydać werdykt o prawdziwości objawień, nie będąc im przeciwny, sugerował Pierinie Gilli życie w ukryciu. Ta pokornie zastosowała się do zaleceń i przez wiele lat mieszkała w skromnym domku przy franciszkańskim klasztorze w Fontanelle, gdzie spotykała się z pielgrzymami w swojej niedużej kaplicy. Aż do śmierci prowadziła pustelnicze życie. Poświęciła się modlitwie i pokucie, jednak nigdy nie przywdziała habitu zakonnego. Zmarła w opinii świętości 12 stycznia 1991 r., nie doczekawszy się zatwierdzenia objawień. Jej grób i miejsca objawień odwiedza rocznie ponad 100 tys. pielgrzymów. Kolejny biskup Brescii, Giulio Sanguinetti, widząc, jak statuy Maryi z trzema różami na piersiach lub też z trzema mieczami zdobywają świat, 15 sierpnia 2000 r. uznał kult Matki Bożej Róży Duchownej z objawień w Montichiari. Przesłał także list do dwóch stowarzyszeń, które spontanicznie zajmowały się miejscami kultu w Fontanelle. Poinformował je o mianowaniu „kapłana, który ma zająć się sprawą kultu, w osobie Pierino Bosellego, dyrektora diecezjalnego wydziału do spraw liturgii”. Wkrótce w Montichiari powstało nowe stowarzyszenie, utworzone z dwóch dotychczasowych, zatwierdzone przez biskupa i przez proboszcza Montichiari ks. Franco Bertoniego. Jego celem jest szerzenie pobożności do Matki Bożej w Fontanelle. To nowe stowarzyszenie nazywa się Róża Duchowna - Fontanelle. Uznanie objawień Róży Duchownej wpłynęło na jeszcze liczniejsze fundowanie świątyń pod tym wezwaniem, powstały nowe ruchy religijne; także wiele osób, które odwiedzają i poznają Montichiari, odkrywa powołanie kapłańskie lub zakonne. Chociaż więc objawienia w Montichiari-Fontanelle nie wniosły szczególnie wiele nowego czy to do teologii, czy do pobożności maryjnej, to należałoby napisać, że Bóg zawsze wybiera sobie tylko znany i właściwy moment na swoje przesłanie do Kościoła i świata. Orędzie Matki Bożej z Montichiari jest wołaniem o zagrożoną świętość kapłanów i osób konsekrowanych, jest wezwaniem do modlitwy, do podejmowania dzieł zadośćuczynienia i pokuty szczególnie za tych kapłanów, którzy przeżywają kryzys wiary, a nierzadko odchodzą z drogi powołania lub nawet otwarcie zaczynają walczyć z Kościołem. ( niedziela.pl)

  • Wielebni Duszpasterze,
    Czcigodne Osoby Życia Konsekrowanego,
    Umiłowani Diecezjanie,

    już za kilka dni będziemy przeżywać wielkie rocznice, związane z historyczną bitwą, zwaną Bitwą Warszawską, a dla bardzo wielu naszych Rodaków był to Cud nad Wisłą. Bolszewicy uciekający z pola walki, napotkanym ludziom, z wielkim przejęciem i trwogą, opowiadali o ukazaniu się Bożej Matki.

    Te wyjątkowo doniosłe wydarzenia miały miejsce na terenie obecnej diecezji warszawsko-praskiej. To na tym terenie znajduje się Ossów, Radzymin, Kobyłka, Wólka Radzymińska, Rembertów, warszawski Kamionek, Mińsk Mazowiecki i wiele innych miejscowości, które upamiętniono w związku z 1920 rokiem. Jako diecezja warszawsko-praska mamy szczególny obowiązek dbałości o tamte wydarzenia.

    Ojciec św. Jan Paweł II, który odwiedził diecezję w 1999 roku i modlił się na cmentarzu w Radzyminie oraz przed katedrą praską, powierzył diecezji szczególną troskę i pamięć o bohaterach, wydarzeniach i miejscach związanych z 1920 rokiem.

    Po modlitwie na cmentarzu w Radzyminie wyznał: „Chociaż na tym miejscu najbardziej wymowne jest milczenie, to przecież czasem potrzebne jest także słowo. I to słowo chcę tu pozostawić. Wiecie, że urodziłem się w roku 1920, w maju, w tym czasie, kiedy bolszewicy szli na Warszawę. I dlatego noszę w sobie od urodzenia wielki dług w stosunku do tych, którzy wówczas podjęli walkę z najeźdźcą i zwyciężyli, płacąc za to swoim życiem. Tutaj, na tym cmentarzu, spoczywają ich doczesne szczątki. Przybywam tu z wielką wdzięcznością, jak gdyby spłacając dług za to, co od nich otrzymałem”. Na zakończenie wszystkich nas pobłogosławił.

    * * *

    Wróćmy do Słowa Bożego, które przed chwilą usłyszeliśmy. Widzimy jak tego Bożego błogosławieństwa nam ciągle potrzeba. Wyraża się ono w bliskości Boga, który pragnie być blisko nas, a właściwie to my pragniemy być jakby zanurzeni w Nim samym. Takiej bliskości Boga doświadczy prorok Eliasz. Był świadkiem i jednocześnie doświadczał wielu wyjątkowych okoliczności – gwałtowności burzy, trzęsienia ziemi, niszczących płomieni ognia, ale dopiero wtedy, kiedy odczuł łagodny powiew wiatru zrozumiał – Bóg jest blisko. Przysłuchując się temu opowiadaniu odczuwamy tęsknotę za ciszą, za zewnętrznym spokojem, a szczególnie za wewnętrznym ładem.

    Jak wielkie są dary, które otrzymujemy dzięki naszej wierze, doświadczył św. Piotr. We fragmencie odczytanej dzisiaj Ewangelii ujrzeliśmy Apostoła, który przeżywa swoje wzloty i upadki. Wiara pozwoliła jemu wyjść z łodzi i stąpać po powierzchni jeziora, ale kiedy przyszło zwątpienie, cały pogrążył się w wodach. „Czemu zwątpiłeś, człowiecze małej wiary?” Te słowa Chrystusa Pana są dla nas aż nadto wymowne. Z całych sił dbajmy, pielęgnujmy, naszą wiarę i o to samo dbajmy dla naszych bliźnich. Tego uczy nas dzisiaj Apostoł Paweł w liście skierowanym do wiernych w Rzymie. To jego mocne w słowach wyznanie „Wolałbym być pod klątwą i odłączonym od Chrystusa dla zbawienia braci moich”.

    Dzisiejsza katecheza o wierze, o pragnieniu życia w bliskości Boga i o tym, że żyjemy także dla innych, będąc dla nich potrzebni i za nich odpowiedzialni – tak bardzo bliska jest naszym rozważaniom o wydarzeniach sierpnia 1920 roku. Te same wartości były, są dzisiaj i będą w przyszłości fundamentem w budowaniu Królestwa Bożego na ziemi i kształtowania cywilizacji miłości.

    * * *

    Czy zdajemy w pełni sobie sprawę z tego, co się w sierpniu i kolejnych miesiącach pamiętnego, 1920 roku, wydarzyło na naszych ziemiach? Dopiero co – w listopadzie 1918 roku cieszyliśmy się odzyskaniem niepodległości, chociaż jeszcze spore części przyszłej II Rzeczypospolitej były w trakcie toczonych walk o wolność, a już od 15 lutego 1919 roku musieliśmy, jako naród, podjąć zmagania z bolszewicką Rosją. Nasi bracia i siostry stanęli wtedy do walki – nie tylko o uchronienie Ojczyzny przed kolejnym zaborem – ale dla ocalenia wszystkich tych wartości, które rodzą się z przyjęcia Ewangelii – nauki Jezusa Chrystusa, naszego Zbawiciela. Z perspektywy czasu łatwiej ocenić te wydarzenia, a uczą one nas, że danina krwi polskiej uratowała zarówno nasz naród, jak i inne narody europejskie, a może postawiła zaporę przed urzeczywistnieniem strasznych zamiarów wszechświatowej rewolucji bolszewickiej. Niestety, wiele państw przyklasnęło temu wszystkiemu, by bolszewicki pożar ogarnął Europę i świat.

    * * *

    Wielka rocznica zwycięstwa dobra nad złem przypomina nam o potrzebie wyrażenia przez nasze pokolenie wdzięczności Bogu, Matce Bożej i ludziom.

    Dzisiaj – na wzór wielkiej modlitwy nowennowej z sierpnia 1920 roku – cała nasza diecezja począwszy od dnia 5 sierpnia trwa na modlitwie, łącząc się z naszymi przedstawicielami, którzy idą w 37. Praskiej Pielgrzymce Rodzin na Jasną Górę. Nowennę zakończy nocna adoracja Najświętszego Sakramentu, która będzie zorganizowana w każdej parafii z 14 na 15 sierpnia.

    Szczególną cześć pragniemy oddać Matce Bożej Łaskawej, Patronce Warszawy i Strażniczce Polski. To do niej lud Warszawy zanosił gorące i pełne ufności modły o ocalenie Stolicy i Polski od kolejnej niewoli, upraszając zwycięstwo. Ku jej czci została ufundowana przez naszą wspólnotę diecezjalną i tych, którzy poczuwają się do wdzięczności wobec Matki Zbawiciela dostojna statua Matki Bożej Łaskawej, Patronki Warszawy i Strażniczki Polski. Znajdzie ona swoje miejsce w pobliżu nowej świątyni w parafii św. Jana Pawła II w Radzyminie.

    * * *

    Umiłowani Diecezjanie i Goście. Wprawdzie przez pośrednictwo wielu mediów jest przekazywany nasz diecezjalny program obchodów 100. rocznicy Bitwy Warszawskiej – Cudu nad Wisłą, pozwólcie, że krótko powtórzę w tym liście nasze zamiary.

    Obchody rozpoczniemy już 13 sierpnia, uroczystą Mszą św. o godz. 18.00 pod przewodnictwem kard. Kazimierza Nycza, naszego metropolity, w kościele Matki Bożej Zwycięskiej na Kamionku, w miejscu, skąd (po odprawieniu Mszy św.) wyruszyły na front oddziały młodzieży akademickiej i gimnazjaliści wraz z ks. Ignacym Skorupką.

    Dnia następnego, 14 sierpnia, Msza św. polowa o godz. 17.00 przy pomniku w Wólce Radzymińskiej (gmina Nieporęt), w miejscu bitwy i ukazania się Matki Bożej. Mszy św. będzie przewodniczył i kazanie wygłosi bp Marek Solarczyk, nasz biskup pomocniczy.

    Tego samego dnia zbierzemy się jeszcze na modlitwę i złożenie wieńców o godz. 21.00 w Ossowie, przy krzyżu ustawionym w miejscu śmierci ks. Skorupki.

    Uroczystości centralne zaplanowane są na 15 sierpnia. Po modlitwach porannych przy krzyżu upamiętniającym śmierć ks. Skorupki i złożeniu wieńców będziemy uczestniczyć w uroczystej Mszy św. o godz. 9.30 przy kaplicy w Ossowie, pod przewodnictwem i z homilią ks. abp. Stanisława Gądeckiego, Przewodniczącego Konferencji Episkopatu Polski, który również ukoronuje Obraz Matki Bożej z tutejszej kaplicy i odmówi akt zawierzenia Maryi.

    Tego samego dnia w Radzyminie o godz. 17.00, na cmentarzu, gdzie pochowani są oficerowie i żołnierze polegli w Bitwie Warszawskiej, Mszy św. przewodniczyć będzie i okolicznościowe kazanie wygłosi abp. Wojciech Polak, Prymas Polski.

    W niedzielę, 16 sierpnia spotykamy się w Radzyminie, w parafii Św. Jana Pawła II. Podczas Mszy św. o godz. 12.00. nastąpi odsłonięcie i poświęcenie figury Matki Bożej Łaskawej, Patronki Warszawy i Strażniczki Polski

    Nasze kilkudniowe dziękczynienie zakończymy dnia 17 sierpnia 2020 r. w Mińsku Mazowieckim, w parafii Narodzenia NMP. Uroczystej Mszy św. o godz. 18.00 będzie przewodniczył abp. Salvatore Pennacchio, Nuncjusz Apostolski w Polsce, a okolicznościowe kazanie wygłosi bp Marek Solarczyk. To tutaj po zwycięskiej batalii zatrzymał się ze swoimi oddziałami gen. Józef Haller, aby podziękować Bogu za otrzymane łaski i za zwycięstwo. Uczynił to przed obrazem Matki Bożej Anielskiej, która od tej chwili zaczęła być nazywana Matką Bożą Hallerowską. Obraz ukoronowano w 2000 roku. Przewodniczył wtedy uroczystościom kard. Józef Glemp, Prymas Polski i pierwszy ordynariusz naszej diecezji bp Kazimierz

    ...
    1. Dziś przypada święto Ofiarowania Pańskiego. Na wszystkich Mszach św. poświęcenie gromnic. Ofiary składane na tacę przeznaczone są na zakony klauzurowe.
    2. Po Mszy św. o godz. 12.00 Ksiądz Krystian wraz ze scholą dziecięcą i młodzieżową zaprasza na wspólne kolędowanie.
    3. Jutro przypada wspomnienie św. Błażeja, patrona od chorób gardła. Na zakończenie Mszy św. odbędzie się specjalne błogosławieństwo świecami.
    4. W środę wspomnienie św. Agaty- na Mszach św. błogosławieństwo chleba.
    5. Z racji pierwszego piątku Msze św. o Najświętszym Sercu Pana Jezusa o godz. 8.30 i 18.30. Prosimy o korzystanie z sakramentu pokuty w czwartek podczas adoracji.
    6. Jutro o godz. 19.00 spotkanie grupy młodzieżowej. Zapraszamy młodzież ostatnich klas szkół podstawowych i średnich a szczególnie tych, którzy w ubiegłą niedzielę przyjęli sakrament bierzmowania.
    7. Neokatechumenat zaprasza na katechezy, które w naszej parafii będą głoszone w poniedziałki i środy o godz. 20.00
    8. Zachęcamy do pobierania. Będą tam dostępne aktualne wiadomości, powiadomienia oraz materiały audio i wideo.
    9. W lutym i marcu są jeszcze wolne intencje mszalne. Można zamawiać intencje na całe pierwsze półrocze. Jest też możliwość zamawiania Mszy gregoriańskich.
    10. Bardzo serdecznie dziękujemy za przyjęcie nas z wizytą duszpasterską. Należy przygotować stół nakryty obrusem, krzyż, zapalone świece i wodę święconą. Młodzież szkolną prosimy o przygotowanie zeszytów od katechezy.
      Poniedziałek 3 luty
      17.30-
      Osiedle ul Celulozy (109zb- do końca osiedla);Osiedle ul. Celulozy 108 i 34
      19.00-Osiedle ul. Celulozy 17
      Wtorek 4 luty
      10.00-
      Trakt Lubelski ( od początku do nr 36 bez łącznika nr 26 i 28)
      16.00-Trakt Lubelski ( łącznik 26 i 28 oraz nr od 38)
      17.30Przewodowa 42 i 44
      Środa 5 luty
      16.30-
      Celulozy ( bez osiedli) od początku do nr 127s
      19.00-Przewodowa 38
      Czwartek 6 luty( godz. 16.30)
      Celulozy ( dokończenie) oraz Celulozy domy w łączniku 145
      Piątek 7 luty
      17.00-
      Wał Miedzeszyńskie 233
      19.00-Wał Miedzeszyński 186
      Sobota 8 luty
      10.00-
      Wał Miedzeszyński 233a, Celulozy 139, 141 i Mrągowska 12N, Dymkowska, Podbiałowa
      Poniedziałek10 luty ( 17.30)
      Wędkarska, Przewodowa
      Jeśli są na Mszy osoby mieszkające na nowych osiedlach przy ul. Celulozy 139, 141 i ul Mrągowskiej 12N, a także osoby, u których z różnych przyczyn nie było kolędy  w wyznaczonym terminie a chciałby przyjąć  księży z wizytą duszpasterską prosimy o zgłaszanie się do zakrystii
  • W najbliższą niedzielę 28 lutego zapraszamy na kolejny dzień  Misji Fatimskich. Na wszystkich Mszach  będziemy mogli wysłuchać konferencji dotyczących Orędzia Fatimskiego. Przez cały rok raz w miesiącu Księza Pallotyni będą przybliżać nam Orędzie Matki Bożej  Fatimskiej. W ten sposób przygotowujemy się do piątej rocznicy koronacji czczonej w naszej parafii Figury Matki Bożej Fatimskiej.

    Historia Objawień Fatimskich:
    Rok 1917 to czas szalejącej dookoła pierwszej wojny świato­wej i napiętej atmosfery politycznej w narodzie portu­galskim. Władzę sprawują ludzie prowadzący walkę z kościołem, pragnący z serc ludzkich „wyrzucić” wiarę w Boga w tradycyjnym katolickim społeczeństwie Portugali. Wojna sprowadza cierpienia kobiet: żon, matek i całych rodziny tych, którzy walczyli i ginęli na froncie. Dzień 13 maja 1917 r. był słoneczną, pogodną niedzielą. Łucja, Franciszek i Hiacynta poszli po Mszy świętej z owcami do kotliny Cova da Iria. Godziny spędzone na pastwisku były czasem pracy, ale również zabawy i rozmów. Dzieci nie wykony­wały tam żadnej ciężkiej pracy, tylko pasły owce.

    Dzień był piękny. Na niebie nie było ani jednej chmurki, gdy nagle na nieskazitelnym błękicie ukazała się jasna błyskawica. W tej części Portugalii burze są dosyć częste i przychodzą zazwy­czaj nagle i nieoczekiwanie. Ponieważ zwykle Łucja wydawała po­lecenia, więc i tym razem właśnie ona nakazała pastuszkom zgonić owce i ruszać do domu. Dzieci szybko pognały stado w dół zbocza. Kiedy były w połowie stoku, niebo przeszyła następna błyskawica. Wtedy, kilka kroków poniżej zobaczyli Piękną Panią stojącą na małym dębie. Postać była cała w bieli i błyszczała światłem mocniejszym i jaśniejszym niż promienie jaskrawego słońca, które prześwietlają kryształowy kielich napełniony wodą. Zasko­czone dzieci zatrzymały się. Stały tak blisko, że znalazły się w obrębie światła, rozlewającego się wokół postaci Matki Bożej. I wtedy usłyszały słowa:
    - Nie bójcie się. Nic złego wam nie zrobię.
    - Skąd Pani jest? - zapytała Łucja.
    - Jestem z nieba.
    - Czego Pani od nas żąda?
    - Przyszłam prosić, abyście tu przychodziły przez sześć ko­lejnych miesięcy, trzynastego dnia każdego miesiąca o tej samej godzinie. Potem powiem, kim jestem i czego chcę. Następnie wrócę jeszcze siódmy raz.    
    - Czyja także pójdę do nieba?
    -Tak.
    - A Hiacynta?
    -Tez.
    - A Franciszek?
    - Także, ale musi odmówić jeszcze wiele różańców.
    Łucja przypomniała sobie dwie dziewczynki, swoje koleżan­ki, które niedawno umarły, a które za życia często bywały u niej w domu. Spytała więc:
    - Czy Maria das Neves jest już w niebie?
    -Tak, jest.
    -A Amelia?
    - Zostanie w czyśćcu aż do końca świata.
    Następnie Fatimska Pani zapytała:
    - Czy chcecie ofiarować się Bogu, aby znosić wszystkie cier­pienia, które On wam ześle, jako zadośćuczynienie za grzechy, którymi jest obrażany, i jako prośbę o nawrócenie grzeszników?
    - Tak, chcemy - odpowiedziały dzieci.
    - Będziecie więc musiały wiele cierpieć, ale łaska Boża będzie waszą siłą.
    Wymawiając ostatnie słowa, że „łaska Boża będzie waszą si­łą", Matka Najświętsza rozłożyła ręce i przekazała wizjonerom światło, które spłynęło z Jej  dłoni.  Dotarło ono do wnętrza dzieci i - jak Łucja potem powiedziała - w tym świetle pastuszkowie zobaczyli się wyraźniej niż w najdoskonalszym zwierciadle. Siłą tego światła sprawiła, że dzieci padły na kolana i zaczęły wielbić. Boga słowami: „Trójco Przenajświętsza, uwielbiam Cię. Mój Boże, kocham Cię w Najświętszym Sakramencie".
    Po chwili „Droga Pani" - jak dzieci często nazywały Maryję - powiedziała: „Odmawiajcie codziennie różaniec, aby uprosić pokój dla świata i zakończenie wojny".
    Po tych słowach zaczęła unosić się w kierunku wschodnim, by za moment zniknąć w nieskończonej odległości.
    Ukazanie się Matki Bożej nie wzbudziło w dzieciach żadnych lęków czy obaw. Ich uczucia były zupełnie inne od tych, jakie wywołały w nich objawienia anioła. Tym razem dzieci były pełne radości i niezwykle ożywione. Łucja, która była najstarsza, czuła się odpowiedzialna za zacho­wanie tajemnicy o tym przedziwnym spotkaniu i nakazała docho­wanie sekretu. Jednak najmłodsza Hiacynta nie potrafiła zachować milczenia. Przepełniała ją tak ogromna radość, że nie wytrzymała i podzieliła się swoim szczęściem w domu. Kiedy do matki Łucji doszły wiadomości o spotkaniu dzieci z dziwną Zjawą, zareago­wała bardzo surowo. Od razu posądziła córkę o kłamstwo. Z tą chwilą skończyło się dla Łucji szczęśliwe dzieciństwo i rozpoczął się czas cierpienia przepowiedziany przez Fatimską Panią.
    (sanktuarium-fatimskie.pl)

     

  • Od najbliższego piątku ( 10 lipca)  rozpoczynamy Jerycho Różańcowe w intencji Ojczyzny. Przez 24 godzin ( do soboty 12 lipca) co pół godziny będziemy modlić się różańcem w intencji Ojczyzny, o pojednanie narodowe i wybór dobrego Prezydenta dla Polski. Rozpoczniemy w piątek o 18.30 Mszą św. i wspólnym różańcem. Prosimy o zgłaszanie się chętnych, którzy w wybranej przez siebie godzinie w będą modlili się różańcem w swoich domach. Prosimy zapisywać się w zakrystii.

    Czym jest Jerycho Różańcowe?

    Jerycho modlitewne jest formą odwołującą się do wydarzenia w Starym Testamencie, gdzie kamienne mury Jerycha runęły po tygodniu na wskutek trąb wojsk pod wodzą Jozuego. Gdy Jozue, następca Mojżesza wprowadzał naród wybrany, wyzwolony z niewoli egipskiej do Ziemi Obiecanej, mieszkańcy Jerycha nie byli przychylni przybyszom. Izraelczycy szturmem musieli zdobywać miasto obwarowane potężnymi kamiennymi murami. Nie mogąc sprostać zadaniu tradycyjnym orężem, dowódca armii oblężniczej nakazał wojsku przemarsz wzdłuż murów obronnych przy głośnych dźwiękach trąb. Od huku trąb mury popękały i runęły, miasto zostało zdobyte. Ten historyczny epizod stał się dla nas współczesnych przyczyną do podjęcia szturmu modlitewnego w różnych trudnych sprawach. Obecna sytuacja w świecie a zwłaszcza w Polsce wymaga dużo modlitwy. W nawiązaniu do biblijnego wydarzenia ufamy, że wytrwała modlitwa jest w stanie skruszyć mury różnych podziałów i wrogości.

    Pierwsze Jerycho różańcowe zorganizowane zostało na Jasnej Górze. Legionista Anatol Kaszczuk modlił się o przyjazd do Ojczyzny papieża Jana Pawła II. W nocy z 7 na 8 grudnia 1978 r. miał otrzymać natchnienie od Matki Bożej o zorganizowaniu tygodniowej modlitwy przed Jej tronem. Przygotowania trwały do 1 maja 1979 r. Wówczas grupa rozpoczęła nieustanną modlitwę. 7 maja - w dniu zakończenia - okazało się, że nie już żadnych trudności z pozwoleniem na pielgrzymkę i Jan Paweł II przyjedzie do Polski w czerwcu. Potem grupa towarzyszyła modlitewnie papieżowi podczas każdej z jego pielgrzymek w różne rejony świata. Jerycho różańcowe to modlitewne czuwanie. Nie słychać tu głośnych trąb spod murów Jerycha, w modlitewnym skupieniu słowa Modlitwy Pańskiej i Pozdrowienia Anielskiego, splecione w Święty Różaniec, wypowiadane we wspólnocie lub szeptane w osobistej zadumie przeszywają Niebiosa i płyną przed Tron Najwyższego, zanosząc zadośćuczynienie

  • W piątek 13 marca o godz. 18.30 zostanie odprawiona Msza św. zbiorowa do Matki Bożej Fatimskiej. Będziemy prosili o zatrzyamnie pandemii koronawirusa i o rozwagę dla Polaków.  Naszą modlitwą otoczymy wszystkich chorych, przebywających na kwarantannie, lekarzy i wszystkie służby. Prosić będziemy za zmarlych. Ufamy, że Maryja, która zapowiedziała w Fatimie, że Jej Niepokalane Serce zwycięży i tym razem przyjdzie nam z pomocą i nas uratuje.
    Bezpośrednio po Mszy zostanie odprawiona Droga Krzyżowa ( nie będzie nabożeństwa o 19.30) i procesja Eucharystyczna o ubłaganie Miłosierdzia Bożego.

  • Zapraszamy do udziału w Nabożeństwach Majowych, które w naszej kaplicy będą odprawiane w dni powszednie o godz. 19.00 a w niedziele o godz. 18.00. Będziemy modlić się o ustanie pandemii, za wszystkich chorych i wszystkie służby oraz o ducha pokuty i nawrócenia. Prośmy Matkę Bożą o potrzebny deszcz i urodzaje. W naszej kaplicy w nabożeństwach mogą uczestniczyć 22 osoby. Będzie też włączone zewnętrzne nagłośnienie. Przypominamy o zachowaniu dystansu( 2 metry) i obowiązku noszenia maseczek.

     Maj - dla wielu najpiękniejszy miesiąc roku - to w Kościele okres szczególnej czci Matki Bożej. W Polsce żywa jest tradycja gromadzenia się wieczorami w kościołach, przy grotach, kapliczkach i figurach przydrożnych na nabożeństwach majowych, nazywanych "majówkami". Jeszcze dziś przejeżdżając w majowy wieczór przez polskie wsie można usłyszeć pieśni maryjne. Zwyczaj ten trwa dopiero od połowy XIX wieku.
    Rodowód tych nabożeństw jest jednak znacznie wcześniejszy niż się powszechnie uważa. Gromadzenie się i śpiewanie pieśni na cześć Matki Bożej było znane na Wschodzie już w V wieku. W Kościele zachodnim w I tysiącleciu maj jako miesiąc Maryi święcono raczej sporadycznie. Dopiero na przełomie XIII i XIV w. powstała myśl, aby ten miesiąc poświęcić Maryi. Pierwszym, który rzucił tę myśl, był król hiszpański Alfons X (+ 1284). Władca ów zapraszał do udziału w nabożeństwach majowych, sam często brał w nich udział i swoim poddanym zalecał gromadzenie się w porze wieczornej na modlitwy wokół figur Matki Bożej. Dominikanin bł. Henryk Suzo (+ 1366), uczeń Jana Eckharta i przyjaciel Jana Taulera, znanych mistyków średniowiecza, wyznaje, że jako pacholę zbierał w maju kwiaty i niósł je do stóp Matki Bożej. Lubił z kwiatów pleść wieńce i kłaść je na głowę figur Bożej Rodzicielki. Matka Boża nagrodziła go za to wizją chwały, jaką odbiera od Aniołów. W roku 1549 ukazała się w Niemczech książeczka pod tytułem: Maj duchowy, gdzie po raz pierwszy maj został nazwany miesiącem Maryi. W żywocie św. Filipa Nereusza (+ 1595) czytamy, że gromadził on dziatwę przy figurach i obrazach Matki Bożej, śpiewał z nimi pieśni, zbierał kwiaty i zachęcał do składania ku Jej czci oprócz kwiatów - także duchowych ofiar i wyrzeczeń. Nowicjusze dominikańscy we Fiesole (w latach 1677-1709) w maju gromadzili się przed wizerunkiem Najświętszej Maryi i czcili ją muzyką, śpiewem i składaniem duchowych wyrzeczeń. Jednakże za autora właściwych nabożeństw majowych historycznie uważa się jezuitę, o. Ansolani (1713). On to w kaplicy królewskiej w Neapolu codziennie w maju urządzał koncert pieśni ku czci Bożej Matki, który kończył się błogosławieństwem Najświętszym Sakramentem.
    Za największego apostoła nabożeństw majowych uważa się jezuitę, o. Muzzarelli. W roku 1787 wydał on broszurkę, w której propagował nabożeństwo majowe. Co więcej, rozesłał ją do wszystkich biskupów Italii. Sam w Rzymie zaprowadził to nabożeństwo w słynnym kościele zakonu Al Gesu mimo, że zakon wtedy formalnie już nie istniał, zniesiony przez papieża Klemensa XIV w roku 1773. Odprawiał on również nabożeństwo majowe w Paryżu, gdzie towarzyszył papieżowi Piusowi VII w podróży na koronację Napoleona Bonaparte. Pius VII nabożeństwo majowe obdarzył odpustami. Dalsze odpusty do nabożeństwa majowego - na które składa się Litania Loretańska do Najświętszej Maryi Panny, nauka kapłana oraz błogosławieństwo Najświętszym Sakramentem - przypisał w 1859 roku papież bł. Pius IX.
    W Polsce pierwsze nabożeństwo majowe wprowadzili jezuici w Tarnopolu (1838), misjonarze w Warszawie w kościele Św. Krzyża w roku (1852), ksiądz Golian w Krakowie (w 1856) i we Włocławku biskup Marszewski (1859). W tym samym czasie cześć Królowej maja szerzył w Galicji poezją jezuita o. Karol Antoniewicz (+ 1852). Ks. Wincenty Buczyński (jezuita) wydał we Lwowie pierwszą książeczkę o nabożeństwach majowych (1839). W dziesięć lat potem podobną broszurę wydał we Wrocławiu w roku 1850 ks. Aleksander Jełowicki, zmartwychwstaniec. W połowie XIX wieku nabożeństwo majowe przyjęło się we wszystkich prawie krajach.

    Centralną częścią nabożeństwa majowego jest Litania Loretańska, jeden ze wspaniałych hymnów na cześć Maryi, w którym wysławiane są Jej wielkie cnoty i przywileje, jakimi obdarzył Ją Bóg. To piękny zbiór komplementów dla Maryi. Nie ma pewności, kiedy powstała Litania Loretańska. Prawdopodobnie jakaś jej wersja znana była już w XII wieku we Francji. Pewne jest to, że zatwierdził ją oficjalnie papież Sykstus V w 1578 r. Nazwę "Loretańska" otrzymała od miejscowości Loretto we Włoszech, gdzie była szczególnie propagowana i odmawiana prawdopodobnie od 1531 r. Przypuszcza się, że część tytułów Maryi pochodzi z wpisów w księgach sanktuarium Domku Loretańskiego.
    Tekst litanii miał przedłożyć do zatwierdzenia papieżowi Grzegorzowi XIII archidiakon Guido Candiotti. 11 czerwca 1587 r. Sykstus V obdarzył "Litanię Loretańską" dwustu dniami odpustu. Kolejne odpusty przypisali do niej Pius VII i Pius XI. W 1631 r. Święta Kongregacja Obrzędów zakazała dokonywania w tekście samowolnych zmian; te, które następowały, posiadały aprobatę Kościoła. Kiedyś w litanii było więcej tytułów, m.in.: Mistrzyni pokory, Matko Miłosierdzia czy Bramo odkupienia. Później pojawiały się inne wezwania (inwokacje): Królowo Różańca Świętego (1675), Królowo bez zmazy pierworodnej poczęta (1846), Matko Dobrej Rady (1903), Królowo pokoju (1917), Królowo Wniebowzięta (1950), Matko Kościoła (1980), Królowo Rodzin (1995).
    W litanii wymieniane są kolejne tytuły Maryi: jest ich w sumie 49, a w Polsce 50. Po zatwierdzeniu liturgicznej uroczystości NMP Królowej Polski, obchodzonej 3 maja, do Litanii dołączono 12 października 1923 r. wezwanie "Królowo Polskiej Korony", przekształcone po drugiej wojnie światowej na "Królowo Polski". ( brewiarz.pl)

    Warto w tym miejscu wspomnieć, że starsza od Litanii loretańskiej jest litania do dziś odmawiana w Zakonie Kaznodziejskim. Pochodzi ona z XII wieku (jest zatem starsza niż zakon dominikański, niewykluczone że jest ona zaginionym pierwowzorem Litanii Loretańskiej). Jej pełny tytuł brzmi: "Litania dominikańska do odmawiania we wszelkich utrapieniach". W Polsce jest znana w kilku tłumaczeniach (m.in. poetki Anny Kamieńskiej). W Zakonie odmawia się ją w szczególnych momentach. Jak podaje stara tradycja - kardynałowie i prałaci zwykli byli mówić: "Strzeżcie się litanii braci kaznodziejów, gdyż czynią rzeczy dziwne". Przysłowiem stało się powiedzenie: Litaniis Ordinis Praedicatorum libera nos, Domine (Od litanii Zakonu Kaznodziejskiego wybaw nas, Panie).
    W maju jednak, także dominikanie w czasie nabożeństw majowych modlą się tekstem Litanii Loretańskiej. Wzorem dla obu litanii był Akatyst ku czci Bogurodzicy, piękny hymn maryjny Kościoła Wschodniego, który przetrwał do naszych czasów (śpiewany także przez katolików).

  • Od dziś ( 8.02) przez najbliższe dziewięć dni po Mszy wieczornej zapraszamy na Nowennę do Matki Bożej Rozwiązującej Węzły. W ten sposób chcemy przygotować się duchowo do Wielkiego Postu. Będziemy polecać Matce Bożej nasze intencje a także prosić za ludzi zniewolonych i o rozwiązanie różnych trudnych spraw.( W niedzielę nowenna o godz. 18.00). Zachęcamy do wspólnej modlitwy.

  • W niedzielę 28 czerwca o godz. 15.00 zapraszamy na poświęcenie Kapliczki Matki Bożej Częstochowskiej, ustawionej na skrzyżowaniu Wału Miedzeszyńskiego i ul. Przewodowej.
    Po przebudowie Wału Miedzeszyńskiego wracają na nowe miejsca wszystkie miejsca kultu.
      Z racji na lichy stan poprzedniej kapliczki postanowiliśmy przy okazji modernizacji Wału Miedzeszyńskiego nadać jej godny stan. Niech to miejsce stanie się dla nas kolejnym miejscem, w którym będziemy zwracali nasze myśli i serca do Matki Bożej.

  • Kapliczka Matki Bożej Łaskawej, Patronki Stolicy i Strażniczki Polski przy ul Wał Miedzeszyński ( w rejonie Ogórkowa bis) jest już gotowa. To nasze wotum na stulecie Bitwy Warszawskiej- Cudu nad Wisłą i urodzin św. Jana Pawła II. Szczególną cześć pragniemy oddać Matce Bożej Łaskawej, Patronce Warszawy i Strażniczce Polski. To do niej lud Warszawy zanosił gorące i pełne ufności modły o ocalenie Stolicy i Polski od kolejnej niewoli, upraszając zwycięstwo” (bp. R. Kamiński).  Chcemy zatem dziękować Matce Najświętszej za opiekę nad Polską i raz jeszcze zawierzyć Jej Ojczyznę, Parafię i nas samych. Serdecznie zapraszamy w niedzielę 23 sierpnia o godzinie 19:00 na uroczyste poświęcenie którego dokona Ksiądz Biskup Marek Solarczyk a o godz. 20:00 w naszej farnej kaplicy Ksiądz Biskup odprawi Msza w intencji Ojczyzny.

     

    Bardzo serdecznie dziękujemy wszystkim za złożone indywidualnie i na tacę ofiary na ufundowanie kapliczki. Jeśli ktoś chciałby jeszcze wesprzeć to dzieło to może uczynić to przelewem na konto parafialne: 46 1140 2017 0000 4802 1294 3790 ( z dopiskiem kapliczka)

  •  

    Nasza parafia włącza się w ogólnopolską akcję Różaniec do Granic Nieba.Wszystko nas przynagla do tego działania: orędzia Matki Bożej, wydarzenia w Polsce i na świecie. Sami nie damy sobie rady, jak powietrza potrzebujemy pomocy od Boga… Prosimy o modlitwę i podejmowanie pokuty w intencji wypełnieni Woli Bożej wobec naszej Ojczyzny. Poprzez przebłaganie Boga, za grzech zabijania nienarodzonych i wynagrodzenie za dokonujące się profanacje pragniemy ratować Polskę i świat przed konsekwencjami grzechów. Konsekwencje stają się coraz bardziej widoczne i dotykają nas coraz bardziej.
    Program modlitw w naszej parafii:
    1 i 8 listopadamodlitwa różańcowa po Mszy o godz. 19.00
    7 listopada ( I Sobota Miesiąca)-modlitwa różańcowa i Msza św o godz. 8.00
    Pozostałe dni-Msza św. o 18.30 i po niej różaniec.

    ADORACJA NAJŚWIĘTSZEGO SAKRAMENTU

    Poniedziałek, środa, sobota- godz. 18.00- 18.30
    Wtorek- po Mszy wieczornej do godz. 20.00
    Czwartek- po Mszy wieczornej do godz. 21.00
    Piątek - godz. 16.00- 18.30

    Podejmijmy pokutę za wszystkie grzechy a zwłaszcza aborcji dokonane w Polsce. Prosimy dusze czyśćcowe o modlitwę, ofiarowujemy odpusty. Owocem tej wielkiej modlitwy Polaków może być przywrócenie nadziei, wiary i przyjęcie pokoju Bożego. Zachęcamy do korzystania z sakramentu pokuty. Zamawiajmy też Msze św. wynagradzające za nasze grzechy.

    Jeśli nie możesz uczestniczyć we wspólnej modlitwie w kaplicy, to zachęcamy do modlitwy indywidualnej w łączności ze wszystkimi, którzy w tych dniach będą uczestniczyć w Różańcu do granic nieba.

    https://www.rozaniecdogranic.pl/

     

  • Uroczyste obchody rozpoczniemy w sobotę 12 października.